Een hele reeks slides had hij voorbereid, Jan Van Damme, maar het einde van de reeks heeft hij naar goede gewoonte van deze gesprekkenreeks niet gehaald.  Hij zat nauwelijks aan slide 4 of het gesprek barstte al volop los.  Tijdens de enige 10 minuten die hij echt aan één stuk door heeft mogen praten, illustreerde hij zeer treffend dat ‘participatie’ heel veel ladingen dekt en dat – naargelang de context en achtergrond van waaruit je kijkt naar participatie (politocologisch, bestuurskundig, agogisch-psychologisch, juridisch,…), participatie een sterk verschillende betekenis krijgt.  En de bril van waaruit je kijkt, bepaalt vervolgens ook de waardering en evaluatie van het effect en resultaat van participatie.  Veel meer dan dit hebben 7  betrokken toehoorders – dag in, dag uit bezig met participatie – niet nodig om vragen te stellen, voorbeelden aan te halen, argumenten te geven.  En doorheen het gesprek slaagde Jan er wonderwel in om elementen en argumenten te illustreren met slides uit zijn voorbereidde presentatie.  Of het nu ging over de consensusdemocratie die meer en meer elementen van de participatieve democratie integreert (geïllustreerd met een helder kwadrant waarin de groei van het aantal participatiearrangement wordt geschetst) of om het wezenlijke verschil tussen bestuurslegitimiteit en beleidslegitimiteit (een onderscheid dat heel wat politici bewust niet maken), de gedachtewisseling bleef van een zeer hoog niveau.  Als onze tijd op was, was er zeker nog discussiestof genoeg over. 

En is participatie nu een gangmaken voor beleidslegitimiteit?  Ja, driemaal ja!  Omdat het moet (vanuit legaliteitsprincipes), omdat het zo hoort (vanuit democratische principes) en omdat het iets oplevert voor het beleid (performantie en draagvlak).

Als u hetzelf allemaal eens wilt lezen:  op http://soc.kuleuven.be/io/ned/zoeken/index.php vind u een een hele hoop boeiende artikelen.  Probeert u de zoektermen ‘inspraak’ of ‘advies’ maar, of gebruik de naam ‘Jan van Damme’.  Leesplezier gegarandeerd.